مؤبد ( mo'abbad ) ص . ع . هميشه و جاويد . موبد ( mo'abbad ) ص . پ . مأخوذ از تازى - هميشه و جاويد و سرمد و پايدار و ابدى . موبدان ( mubed n ) پ . ج . موبد . و موبد موبدان : پيشواى پيشوايان . مؤبدة ( mo'badat ) و ( mo'abbadat ) ص . ع . ناقة مؤبدة : ماده شتر وحشى نافرمان . و كذلك : ناقة مؤبدة . موبذ ( m vbaz ) و ( mubaz ) و ( mubez ) و موبذان ( mubaz n ) ا . ع . مأخوذ از فارسى - عالم و داناى پارسيان و حاكم مجوس . ج : موابذة . مؤبر ( mo'abber ) ص . ع . آنكه خرمابن را گشن مىدهد . مؤبرة ( mo'abbarat ) و موبرة ( movabbarat ) ص . ع . نخلة مؤبرة : خرمابن گشن داده شده . و كذلك : نخلة موبرة . موبرج ( mubarej ) ا . پ . بلغت شيراز : زرشك . مؤبش ( mo'abbec ) ص . ع . فراهم آورند و آميزنده . و آنكه مىشنود سخن درهم آميخته از خوب و بد را و يا مىگويد آن را . مؤبط ( mo'abbet ) ص . ع . خداوند تبارك و تعالى كه فرو مىاندازد كسى را . موبق ( mavbeq ) ا . ع . جاى هلاكت . و وعده‌گاه . و هر چيز كه در ميان دو چيز درآيد . و زندان . و نام واديى در دوزخ . قوله تعالى : وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ مَوْبِقاً . موبق ( mavbeq ) م . ع . وبق و بوقا و موبقا و وبقا ( از باب ضرب و سمع و حسب ) : هلاك گرديد . موبق ( mubeq ) ص . ع . هلاك كرده شده . و ويران شده . و در زندان كرده شده . موبقات ( mubeq t ) ا . ع . معاصى و گناهان . يق : فلان يرتكب الموبقات . موبل ( mavbel ) ا . ع . عصاى ستبر . مؤبل ( mo'abbal ) ص . ع . خداوند شتران بسيار . مؤبل ( mo'abbal ) ا . ع . لقب ابراهيم اندلسى شاعر . مؤبل ( mo'abbel ) ص . ع . آنكه بر مىگزيند شتران را براى بچه و شير و جز آن . و آنكه فربه مىكند . و ماتم‌زده زارى كننده بر مرك كسى . مؤبلة ( mo'abbalat ) ص . ع . ابل موبلة : شتران گرفته شده براى بچه و شير . موبه‌مو ( mau - ba - mu ) م ف . پ . بىشمار و بىحساب و در كمال دقت . مؤبن ( mo'abben ) ص . ع . آنكه روبا روى كسى را عيب مىكند و مذمت مىنمايد . و آنكه تهمت مىكند كسى را . و آنكه در پى اثر كسى و يا چيزى مىرود . و آنكه محاسن مرده را شمرده و بر وى مىگريد . و آنكه حيوانى را رگ مىزند تا خون آن را گرفته بريان كنند و خورند چنان كه در ايام سختى معمول تازيان بوده . موبند ( mu - band ) ا . پ . شريطه‌اى كه بدان مويها را مىبندند . و زنى كه موها را آرايش مىكند . و خدمتگار زنانه . و فتين و باهوش . موبندى ( mu - bandi ) ا . پ . باهوشى و زيركى . موبوءة ( mavbu'at ) ص . ع . ارض موبوءة : زمينى كه در آن مرگا - مرگى باشد . موبوط ( mavbut ) ا م . ع . كسى كه بهره و مرتبه وى را پست كرده باشند . و زخم باز كرده شده . و بازداشته شده از حاجت . موبول ( mavbul ) و موبولة ( mavbulat ) ص . ع . باران بزرك قطره رسيده . مؤبه ( mo'abbeh ) ص . ع . آنكه آگاه مىكند و به كسى ياد مىدهد . و آنكه توقير مىكند كسى را و احترام مىنمايد و ستايش مىكند . موبئ ( mube ' ) ا . ع . آب اندك و سپرى شده . مؤبى ( mo'abbi ) ص . ع . آنكه كسى را پدر مىخواند . موبئة ( mube'at ) ص . ارض موبئة : زمينى كه در آن مرگا مرگى باشد . موت ( mavt ) ا . ع . مرك . و موت مائت : مرك سخت . موت ( mavt ) م . ع . مات موتا و مواتا و موتانا ( از باب نصر و سمع و ضرب ) : بمرد . و مات فلان موتا : خوابيد فلان . و مات الثوب : كهنه گرديد آن جامه . و ماتت الريح : آرميد باد و ساكن گرديد . موت ( mavt ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مرك و بشيج . موت ( mavat ) م . ع . ماتت الارض موتا و مواتا : خالى ماند زمين از عمارت و سكنه . موتا ( mavt ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مرده و ميت و فوت شده .